Bewegen Sie Ihre Maus über die hellroten Bereiche auf dem Grundriss. Sie erhalten Text und Bildinformationen. Damit dies problemlos funktioniert, muss in Ihrem Browser JavaScript aktiviert sein.
Altar, Ambo, Tabernakelstele, Kathedra und Gestühl sind Werke von W. Gies.
Weitere Bilder vom neuen Mariendom finden Sie im Rundblick...
Prima imago parietis opere musivo in tholo absidis anno milesimo nongentesimo quadragesimo quarto confecto suppletur. Opere musivo secundum exemplum Basilicae Sanctae Mariae Maioris coronatio Mariae ostentatur. In inscriptione latina legitur: "Maria in caelum assumpta est."
Renovatio operis musivi pernecessaria est, cum tesselae solvantur.
Tabernaculum, in quo hostiae consecratae asservantur, non est novum. Nova est columella simplex et directa, in quo positum est. Tabernaculum loco motum est, a latere quidem dextro ad sinistram partem altaris. In adversa parte "arbor vitae", in aversa autem parte "rubus ardens" videtur.
De hoc lectrino Evangelium profertur. Eadem materia ac altare confecta est. Numero quattuor partium gradatim extructarum, in quibus pluteus positus est, quattuor evangelia significantur.
Sola forma persubtiliter scalpta attentionem omnium erigit altare. Lapis arenosus colore clarus, qui vulgo "Vilhonneur" appellatur, paulum asper est, quo impeditur quominus aliquis se eo contemplari possit, ut formam ipsam non videat. Tres pedes signum sunt Sanctae Trinitatis.
Forma principalis quadratum est, quod in modo, quo sedilia confecta sunt, compluries reperitur. Sedes episcopalis, cathedra, perspicue eminet. Limes directus colore rubro pictus monstrat munus episcopale "de supra" esse, demonstrat insuper crucem et Christum in opere musivo pictum.
Christus in hac cruce resurrectus, non patiens, veste indutus, cum bracchiis extenis errectus ostenditur. Hoc genus crucis crux triumphalis appellatur. Crux templi Sanctae Mariae dedicati anno milesimo nongentesimo tricesimo tertio confecta est data occasione centenariae recordationis ecclesiae dedicationis. Lignum quodam querco uliginoso quattuor milium annorum exortum est. Corpus auratum est.
Christus erscheint auf diesem Kreuz als der Auferstandene, nicht als der Leidende. Er ist mit einem Gewand bekleidet und steht aufrecht mit ausgebreiteten Armen. Solche Kreuze nennt man Triumphkreuze. Das Kreuz im Mariendom entstand 1993 zum 100. Kirchweihfest. Das Holz stammt aus einer 4000 Jahre alten Mooreiche. Der Corpus ist vergoldet.
Dum aedis sacra commutatur, lapide primario aperto nomina omnium trecentorum nonaginta septem milium catholicorum documentis veteribus addita sunt.
Tabula sepulcri a artifice Hamburgensi, nomine Ricarda Wyrwol, confecta est. In inscriptione funebri nomina episcoporum in crypta sepultorum legi possunt. Cum tabula ad labrum aperta sit, fieri potest, ut in cryptam paulum prospiciatur.
Repertae, dum aedis sacra reficitur, tum detectae tenuibus coloribus perfectae sunt. Hae picturae parietales a Eduardo Goldkuhle (anno milesimo nongentesimo vicesimo secundo) confectae aliquid vitae Mariae ostendunt.
Scultpurae lapideae orginem altari maiore Ecclesiae Beatae Virgini Mariae dedicatae ducunt, in qua altari maiore anno milesimo nongentesimo sexagesimo secundo remoto, Concilio Vaticano Secundo celebrato in presbyterio altare exstructum est, quod ut in aliis ecclesiis catholicis circumiri potest.
Quattuor decem stationes pinctae viae crucis Iesu pio exercitio viam crucem meditandi aptae sunt, qui tempore quadragesimali habitur. Hoc pio exercitio ea, quae a capitis damnatione Iesu ad eius sepulturam usque peracta sunt, mente recoluntur.
Fons baptismalis locum suum adhuc usque in sacrario laterali in parte meridiana sito habebat, quod non iam est. Fons baptismalis in centrum Ecclesiae remotus est. Hoc modo magnum momentum sacramenti baptismi exprimitur et christifideles baptismi recordari incitantur.
Imagines vitrariae numero undecim a Ioanne Schreiter fabricatae praeter novas res artificiosas a W. Gies confectas expressio sunt nostri temporis artis, quae pars historiae exstructionis Ecclesiae Cathedralis est. Quaeque fenestra singularis est et omnes quandam scaenam vitae prophetae Isaiae monstrant.
Haec lamina beatum Niels Stensen in memoriam reducit, qui anno millesimo sescentesimo octogesimo sexto Sverini defunctus est. Hic rerum naturae inquisitor, qui multos annos Florentiae laborabat, presbyter et episcopus factus est. Qui, ad quem missionem catholicam in Europa septentrionali spectabat, Monasterii, Altonae, quae pars est Hamburgi, et ultimum Sverini egit. Anno millesimo nongentesimo octogesimo octavo albo beatorum accensus est.
Locum habet prope aditum in parte meridiana ecclesiae. Intrans Mariae se obvium dat et cum ea ad filium eius Iesum Christum graditur. Sculptura iconica lapidis arenosi prius foris ante forem ecclesiae posita est.
Ecclesia cathedralis organum, cui nomen est Beckrath, confectum anno millesimo nongentesimo sexagesimo septimo habet, quod unum est optimorum instrumentorum urbis et totum refectum sexginta quinta tibiis amplificatum est. Novae quoque sunt machina in posteriore parte organi fixa, qua organo per tibias pedibus actas submisse clareque cani potest, et triginta duae tibiae pedali ordine actae.
Lampade prope tabernaculum posita, quae perenniter ardet, praesentia Christi significatur.
Exempar est imaginis Sancti Ansgari a Ioanne Bornemann (1457) pictae. Exemplar primigenium in eccesia Lutherana principali Sancto Petro dedicata fixa est.
Der Friedhof, auf dem die Mitglieder des Domkapitels begraben werden, bildet das Atrium eines Anbaus mit verschiedenen Funktionsräumen. Ein „Statiogang“ führt im Rechteck um den Domherrenfriedhof herum, am Eingang zur Unterkirche vorbei bis zur Kapitel-Sakristei. In den Glas-Vitrinen des Anbaus wird die Bistumsgeschichte, aber auch das Schicksal der Lübecker Märtyrer illustriert.